با رنج عميق دروني آدمي از ديگران جدا مي شود و والا مي شود. انسان هاي آزاده دل شکسته و پر غرور خود را پنهان مي کنند
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم آذر ۱۳۸۸ ساعت 23:23 توسط علی
|
سلام دوستان امیدوارم لحظات خوبیرو در این وبلاگ بگذرونید و این تنهارو تنها نگذارید.برای دستیابی به کل مطالب حتما به ارشیو هم سری بزنید. حرفهاي ما هنوز ناتمام تا نگاه ميكني: وقت رفتن است باز همان حكايت هميشگي! پيش از آنكه باخبر شوي لحظه عزيمت تو ناگزير ميشود آي.... اي دريغ و و حسرت هميشگي! ناگهان چقدر زود دير ميشود!