دنیایی بزرگتر از دنیای واقعی!
اوایل عشق داشتن اینترنت به خاطر وجود چت رومهای یاهو و کمکم فراتر ازون گشت و گزار در وبسایتهای مختلف و یک پله بالاتر وارد عرصه وبلاگنویسی شدن.تمام اینها خیلی زود اتفاق افتاد وقتی که اینترنت در هر گوشه و کنار انسانهای دور از هم رو تبدیل به دوستانی نزدیک کرد.دوستانی که مطالب وبلاگ همدیگرو دنبال میکردند و باعث تشویق یکدیگر در این کار میشدند فرقی نداشت کجا هرجا که وبلاگی وجود داشت دوستی و دشمنی هم اونجا بود!
کمکم انسانها بیکار ننشستند و شروع به گند کشیدن این دنیای ناشناخته کردند,مسائلی از قبیل کلاهبرداری های اینترنتی و برنامه های مخرب که از ابتدای پیدایش کامپیوترها وجود داشتند شروع به تکثیر خود در این دنیای بیکران نمودند و جالب تر اینکه اتفاقات دنیای پیرامون ما نیز در این شبکه وارد و زیر ذرهبین قرار گرفتند.اعم از انسانهای عادی و غیره,حتی زلزله و سیل و حتی حادثه راکتور اتمی چرنوبیل هم از قائله مثتثنی نماند. کشورهایی برنده جایزه خطرناکترین دامنه های اینترنتی شدند!
و وقتی عمیق تر میاندیشیم به نفوذ اینترنت داخل زندگی روزمره خود بیشتر اگاه میشویم,مثلا وقتی فکر میکنیم و میبینیم دغدقه ما نداشتن مرورگر فایرفاکس که غوغایی در اینترنت به پا کرده!
نداشتن گیگ برای استفاده از اینترنت و خرابی سیستم و یا احیانا ویروسی شدن اون,هک شدن وبلاگ ویا نشدن اون در این پست چه کسی تاریخ را تغییر خواهد داد؟
میتونید متوجه این مسئله بشید که ما تا چه حد غرق این فناوری خوب,بد,زشت!شدهایم.
اما از حق نباید گذشت که مزایای اونهم که تعدادی از انهارو در بالا ذکر کردم میتونه شیرینی خاص خوشرو داشته باشه,و خوب استفاده کردن از اون بسیار سودمند و فرح بخشه.
و واقعا وقتی گشتی در وبلاگهای دوستان میزنیم حتی اگر مدت زمانی خاموش باشند اما نقشیست که تا همیشه از خود به یادگار گذاشتهاند.دوستانی که از دانش و علم خود بدون هیچ چشم داشتی زکات علم خود را تمام و کمال پرداختهاند.
اری من که هیچ وقت بیتفاوت از کنار این نقشها نخواهم گذشت و همیشه یاد این جمله علی(ع) میافتم که فرموده هرکس کلمهای به من اموخت مرا بنده خویش کردهاست.
پیروز و سربلند باشید.